Ομοσπονδία εξωραϊστικών συλλόγων οικιστών Αγ. Θεοδώρων

Ανακοίνωση για τις εξελίξεις στα ελληνοτουρκικά

Σε ανακοίνωσή της για τις εξελίξεις στα ελληνοτουρκικά η Γραμματεία της Κίνησης για την Εθνική Άμυνα (ΚΕΘΑ) αναφέρει τα εξής:

Από τον Δεκέμβρη του 2017 κατά την επίσκεψη του Ερντογάν στην Αθήνα – επίσκεψη που προετοίμασε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ- ο Τούρκος Πρόεδρος έθεσε ζήτημα αναθεώρησης της Συνθήκης της Λοζάνης (1923), που καθορίζει τα ελληνοτουρκικά σύνορα. Ταυτόχρονα η τουρκική ηγεσία έθεσε το συνολικό πλαίσιο των τουρκικών διεκδικήσεων.

Από τον Δεκέμβρη του ‘17 μέχρι σήμερα, μια μεγάλη ακολουθία προκλητικών γεγονότων, μεταξύ των οποίων και η σύλληψη και κράτηση των δυο στελεχών του Στρατού Ξηράς στις Καστανιές Έβρου (1/3/2018) προστέθηκαν, στις συστηματικές παραβιάσεις του εθνικού εναέριου χώρου και των χωρικών υδάτων της Ελλάδας από πλευράς Τουρκίας (4.811 και 2.032 αντίστοιχα το 2019).

Στις 27 Νοεμβρίου του 2019 είχαμε την σύναψη του απαράδεκτου τουρκο – λιβυκού συμφώνου για τον «καθορισμό θαλάσσιων δικαιοδοσιών». Αμέσως μετά η Τουρκία απέστειλε συντεταγμένες στον ΟΗΕ, για ολόκληρη την ΑΟΖ μεταξύ Κύπρου Ρόδου και Κρήτης, ως τουρκικής, μόλις έξω από τα 6 ν.μ. από τα νησιά της Ρόδου, Καρπάθου, Κάσου και της Κρήτης. Εφόσον η τουρκική κυβέρνηση εγκρίνει έρευνες ή και γεωτρήσεις μεταξύ 6 και 12 μιλίων από τα νησιά, διαδικασία που έχει ήδη αρχίσει, θα αμφισβητεί εμπράκτως, αφενός το δικαίωμα των νησιών σε ΑΟΖ, αφετέρου θα αμφισβητεί και το δικαίωμα της Ελλάδας να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα μέχρι τα 12 ν.μ.. Εδώ να σημειώσουμε ότι το δικαίωμά της Ελλάδας, απορρέει από την διεθνή Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας του 1982.

Επίσης τον Μάρτιο 2020 είχαμε συγκέντρωση μεταναστών και προσφύγων στα ελληνοτουρκικά σύνορα στις Καστανιές Έβρου. Τα θύματα αυτά, της φτώχειας, των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων και πολέμων, αναζητώντας συνεχώς δρόμους διαφυγής, πέφτουν θύματα των γεωπολιτικών παιχνιδιών που παίζονται στις πλάτες τους. Η τουρκική κυβέρνηση, στο πλαίσιο της Συμφωνίας ΕΕ – Τουρκίας συνεχίζει να τους χρησιμοποιεί αδίστακτα για τις επιδιώξεις της.

Σε αντιστάθμισμα των τουρκικών κινήσεων στο Αιγαίο και στον Έβρο, η ελληνική κυβέρνηση, ενισχύει τα μέτρα καταστολής και σηκώνει φράκτες, παραμένοντας προσηλωμένη στις απαράδεκτες συμφωνίες της ΕΕ – Τουρκίας και του Κανονισμού του Δουβλίνου, με τον διπλό εγκλωβισμό χιλιάδων προσφύγων και μεταναστών στη χώρα μας. Θεωρούμε ότι μέτρα, όπως αυτά των ελληνικών κυβερνήσεων, δεν επιλύουν ριζικά το πρόβλημα. Οριστικά το πρόβλημα μπορεί να λυθεί ΜΟΝΟ με την εναντίωση σε ότι οδηγεί τους λαούς στην προσφυγιά. Δηλαδή με την εναντίωση στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους και στο σύστημα που γεννά τη φτώχεια. Πραγματικοί εχθροί του λαού και ένοχοι για όλη αυτήν την κατάσταση δεν είναι οι εξαθλιωμένοι και διωγμένοι πρόσφυγες και μετανάστες, αλλά είναι η ΕΕ, το ΝΑΤΟ και οι ΗΠΑ.

Η μετατροπή της Αγιάς Σοφιάς σε τζαμί μετά από 86 χρόνια αποτελεί ευθεία προσβολή του χαρακτήρα της ως μνημείο, καθώς από το 1985 προστέθηκε στη λίστα Μνημείων Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO. Η ενέργεια αυτή της Τουρκίας είναι ακόμα ένα βήμα παραπέρα κλιμάκωσης της Τουρκικής προκλητικότητας, που γενικότερα υποθάλπεται από τη στάση και τους σχεδιασμούς των ΗΠΑ, ΝΑΤΟ και ΕΕ στην περιοχή. Η εξέλιξη αυτή, εκτός των άλλων, οξύνει και τους θρησκευτικούς και εθνικιστικούς ανταγωνισμούς, που αξιοποιούνται για κηρύγματα μίσους, που αξιοποιούνται από τους ιμπεριαλιστές τη διαίρεση των λαών. Είναι σημαντικό να απομονωθούν οι εθνικιστικές και οι φασιστικές φωνές τόσο στην Τουρκία όσο και στην Ελλάδα.

Στο φόντο των εξελίξεων του τελευταίου διαστήματος στην Ανατολική Μεσόγειο, και τα παζάρια που προωθούν ΗΠΑ – ΝΑΤΟ και ΕΕ για επικίνδυνες διευθετήσεις στην ευρύτερη περιοχή, πραγματοποιήθηκε και η υπογραφή της ελληνο – ιταλικής και της ελληνο – αιγυπτιακής συμφωνίας για την μεταξύ τους ΑΟΖ. Και οι δυο συμφωνίες, μεταξύ των άλλων, προβλέπουν μερική επήρεια ελληνικών νησιών για τον προσδιορισμό της ΑΟΖ. Ενώ η Τουρκία θεωρεί ότι τα νησιά δεν δικαιούνται ΑΟΖ – υφαλοκρηπίδα, με τις συμφωνίες αυτές η χώρα έμμεσα, μέσω των δυο συμφωνιών, αντιπροτείνει μειωμένη επήρεια.

Την εβδομάδα 21 – 25/7/20 είχαμε ανάπτυξη του Ελληνικού και Τουρκικού στόλου στην ευρύτερη περιοχή του Καστελόριζου, Ρόδου και ακτών της Τουρκίας. Επίσης το τουρκικό ερευνητικό πλοίο Ουρούτς Ρέις, παρέμεινε σε ετοιμότητα να αποπλεύσει για έρευνες στην ελληνική ΑΟΖ ανατολικά Ρόδου – Κρήτης με συνοδεία πολεμικών πλοίων. Γενικότερα η δραστηριότητα του ερευνητικού πλοίου σε συνδυασμό με την παρουσία του τουρκικού στόλου είναι ενδεικτική των τουρκικών προθέσεων. Τις μέρες που γράφονται αυτές οι γραμμές, για δεύτερη φορά μέσα σε δεκαπέντε μέρες, μεγάλο μέρος του τουρκικού στόλου έχει αναπτυχθεί στην ευρύτερη περιοχή, αναγκάζοντας και τον ελληνικό στόλο να αναπτυχθεί επίσης σε επίκαιρες θέσεις. Αυτή τη φορά το Ουρούτς Ρέις πλέει στην ελληνική και την κυπριακή ΑΟΖ (μεταξύ Ρόδου – Κρήτης και Κύπρου) στο πλαίσιο σχετικής NAVTEX που έχει αναγγείλει η Τουρκία ότι θα εκτελεί έρευνα μέχρι τις 23/8/20. Το τουρκικό ερευνητικό συνοδεύεται από ομάδα πολεμικών πλοίων κρούσεως.

Η ΕΕ, οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ και σε αυτή την κατάσταση, συνεχίζοντας την προκλητική πολιτική του πόντιου Πιλάτου προωθούν τον «διάλογο», μιλώντας για «περιοχή όπου Ελλάδα και Κύπρος ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΝ δικαιοδοσία» ή αναφέρονται σε «διαφιλονικούμενα ζητήματα». Πρόκειται για δηλώσεις που ουσιαστικά αβαντάρουν την τουρκική προκλητικότητα. Υπογραμμίζεται ότι αυτή είναι η στάση των «συμμάχων» των κυβερνήσεων ΝΔ Σύριζα αμέσως μετά τον στρατηγικό διάλογο και την υπογραφή της συμφωνίας ανανέωσης των βάσεων μεταξύ Ελλάδας ΗΠΑ.

Αποδεικνύεται, για άλλη μία φορά, πως οι μύθοι ότι οι ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ και η ΕΕ μπορούν να εξασφαλίσουν την ειρήνη στην περιοχή και τα εδαφικά – κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας, έχουν καταρριφθεί!

ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, ΕΕ στο πλαίσιο του ανταγωνισμού τους με την Ρωσία, θέλουν να κρατήσουν την Τουρκία στην δική τους σφαίρα επιρροής, και αυτό είναι ένας επιπλέον παράγοντας κινδύνου για τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα. Είναι προφανές, ότι στα παζάρια ανάμεσα τους με την Τουρκία οι ιμπεριαλιστές εμπλέκουν και τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα.

Η ελαφρά σύγκρουση μεταξύ τουρκικής και ελληνικής φρεγάτας, δείχνει το μέγεθος της επικινδυνότητας μιας στρατιωτικής εμπλοκής – τυχαίας ή σχεδιασμένης. Γεγονότα όμως, όπως αυτό, λιγότερο ή περισσότερο «θερμά», που έτσι ή αλλιώς είναι πολύ κοντά, επιτρέπουν στις δυο κυβερνήσεις να δικαιολογήσουν στους λαούς τους την προσέλευση τους στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Διαπραγματεύσεις που έχουν σαν στόχο τη συνδιαχείριση – συνεκμετάλλευση του υποθαλάσσιου πλούτου, όπως ήδη σερβίρεται από τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ, αλλά και από ντόπιους αστούς πολιτικούς και άλλους.

Συνεκμετάλλευση όμως σημαίνει, παραχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων. Σημαίνει παζάρι χωρίς αρχές. Τέτοιου είδους ρυθμίσεις δεν λύνουν τα προβλήματα των τουρκικών αμφισβητήσεων για τα σύνορα ή την οριοθέτηση ΑΟΖ υφαλοκρηπίδας. Αντίθετα περιπλέκουν την κατάσταση, ενώ τα εμπλέκουν στους γενικότερους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς. Είναι παραπάνω από σίγουρο ότι η συνεκμετάλλευση θα γεννήσει όρους νέων εντάσεων, νέα θερμά επεισόδια, σύγκρουση.

Την ίδια στιγμή η επίκληση του διεθνούς δικαστηρίου της Χάγης ότι δήθεν μπορεί να εξασφαλίσει μια «δίκαιη» λύση είναι παραπλανητική. Τέτοιοι οργανισμοί κρίνουν όχι με βάση το Δίκαιο, αλλά με βάση την οικονομική πολιτική και στρατιωτική ισχύ κάθε κράτους.

Η ΚΕΘΑ καλώντας σε αποφασιστική αντιμετώπιση εθνικιστικών και πολεμοκάπηλων κραυγών, υποστηρίζει ότι οι λαοί δεν έχουμε να χωρίσουμε τίποτε μεταξύ μας. Για να ανοίξει ο δρόμος στη κατεύθυνση κάλυψης των αναγκών των λαών της περιοχής, της αμοιβαίας επωφελούς συνεργασίας των χωρών απαιτείται ο λαός να αγωνιστεί, για αποδέσμευση από ΕΕ και ΝΑΤΟ, όπως και κάθε άλλη ιμπεριαλιστική ένωση.

Η ΚΕΘΑ καλεί σε επαγρύπνηση και δυνάμωμα του αγώνα για:

– Καμιά αλλαγή των συνόρων, καμιά παραχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων όπως αυτά καθορίζονται από τη Διεθνή Σύμβαση για το Δίκαιο στη Θάλασσας του 1982.

– Την απεμπλοκή της Ελλάδας από τα σχέδια των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ και της ΕΕ και την αποχώρηση των Ενόπλων Δυνάμεων από όλες τις ιμπεριαλιστικές αποστολές στο εξωτερικό.

– Την αποδέσμευση από το ΝΑΤΟ και την ΕΕ, το κλείσιμο της βάσης της Σούδας και των άλλων αμερικανοΝΑΤΟικών βάσεων.

– Την ακύρωση της συμφωνίας ΕΕ – Τουρκίας για το Προσφυγικό, τον απεγκλωβισμό των προσφύγων από τα νησιά και τη μετάβαση στις χώρες προορισμού τους.